tüm şeyler ayrı yazılır

Hayat kurtatıcısıdır, anlamsızların baştacı anlamlı cümlelerin açık uçlu duygularının tek tanımı olan "şey". Hep birleştirirci, genelleyici ve toparlayıcı olarak gördüğümüz bu altın kelime ne kadar yalnızdır oysa ki. Her şey'den uzaktır ve hiçbir şey'e yaklaşamaz. Cümlelerin ortasında virgüle ihtiyaç duymadan nefes aldırıp soluklandıran şeyin yükü ne kadar fazla oysa ki. Öyle bir şey ki kullandığınızda noktalar durmuyor yerinde ve kıyamıyor bitirmeye çoğalıyor, üç nokta olup insanın hayallerine uzanıyor. Sevenler ayrılmasın derken dimdik ayakta herkesin açığını örten minicik kelime tek başına. Satırlar arasına sıkışmış tüm gizli ve açık anlamların tek sırdaşı olan engin kelime derinliklerini paylaşacak kadar sokulamıyor başka bir kelimeye. Hasretten dili dönmeyenler 'işte öyle bir şey' deyip geçerken, kuyruğuna takıp tüm özlemini göğe bir uçurtme gibi haykırırken yalnız başına süzülür gökyüzünde tüm "şey"ler. Vuslat her an yakın gözükse de sevdalı kalemler bile anlamaz halinden, ince ince sızlar gönlü, akan damlalar alt satırlara uzanır fakat dokunamazlar. Tüm şeyler ayrı yazılır! Tüm ayrı kaldıklarımıza inat parmaklarımız onları her seferinde terddütle bitişik yazmaya çalışır. Parmaklarımız kelimelerimizin sırdaşı olduğundan sanırım şu kadarcık mutluluk çok görülmemeli; çok şey mi istiyorlar sanki? Alt üstü "herşeyi" birlikte yapıp "hiçbirşeyin" onları ayırmamasını diliyorlar sizlerin-bizlerin parmaklarından.