kaldı

gecenin sessizliği örttü üstümü

düşüncelerim ayazda kaldı

sen dalgalanırken semalarda

bahar sana hayran kaldı

gün hasretliğimin ışıltısıyla parlarken

burun sızlatan taze kokulardan yoksun

derin iç çekişlere mahkum

dağ başlarında kavrulan bir yürek kaldı

kapılar açılmazken maziye

pencerelerden sızan umut vardı

adımlarken zamanın tünellerini

nefeslerim sensiz kaldı

sarındığım tüm hislerimden arındım

anadan üryan çarpıştım yokluğunla

sıyrıldığım benlikle yüzleşemedim

aynalar sandık lekesine mahkum kaldı

gelmeyen otoüslerin durağında

eski bir semti sayıklıyorum

tabelaların küf kokusunda

güzelliğini aramak bana kaldı