Düşün bir anlığına...
Kapat gözlerini sımsıkı, yumarcasına...
Bir bahar güneşi ısıtmaya başlasın tenini
Yürüdüğünü düşün bir deniz kıyısında
Gözünü açmak hissettiğine bakmak istersin
Ne zamanki yüzünü çeviri günebakan
Bir daha kaçışı yoktur aşktan...
Kamaşır gözün kısarsın
Gözünü yaksa da gülümsemeye başlarsın
Köpükler kopar dalgalardan
Kumlar akar parmak aralarından
Hala kopamamışsındır güneşten...
An an tonları dolanır kirpiklerinde sarının
Gamzelerine dolar sıcaklığı aşkın
Bir kilit sesi duyarsın içinden
Bir ışık yayılır yüreğinden
Gülümsemen yayılar, gözlerin daha bir kamaşır...
Yorulursun bir an mutluluktan
Çevirirsin kafanı sadece bir an...
Kararır her yan benek benek
Şaşkınlıktır soluduğun
Ne olduğunu anlayana dek...
Bir perde gibidir
Sevgiyle hayat arasında
Kandığın an güneşin pırıltısına
Kafanı çevirdiğine bitmez
Etkisinin geçmesi çok da uzun sürmez
Ama o gülümseme bir daha da gelmez...
Hatırladığın anlar
Yürek kilidin gıcırdar
Gamzelerine düşünceler dolar
Kirpiklerinde dolanan yaşlar
Aklında parmaklarından akan kumlar
Bir de o perdenin hayali var...
Düşün bir anlığına
Kapat gözlerini sımsıkı, yumarcasına...
Hayal et şimdi;
Neler kaldı o bahar güneşinin ardında?…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder