oysa ben mutlu sonumu kaybetmiş bir gezginim.
aydınlığa bakarken kıstığım gözlerimin karası kadar derin kesiklerim.
attığım her adım kazınır zihnime, baktığım her kuytu birikir içimde.
dönüp bakarım bazen geçtiğim yollara, kaçırdım mı mutlu sonu geçen sapakta acaba?
masalların büyüsü lodosun uğultusuna karışır sahillerin ıssızlığında,
girdaplarım izin vermez güneşin ısıtmasına, sırılsıklam olur kahramanlarım.
kulelerin sığınaklarına doldurduğum kelimeler taşar,
ne kadar ararsam o kadar kaybolur mucizelerim.
mutlu sona inandıramazsam yıldızlarımı da kaybederim...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder